(4857 S. K. m. 17, 41, 46, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Demirtaş Tuna tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı,1995 yılında işe başladığını, son olarak Ankara Merkez Bölge Müfettişi görevinde olduğunu ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili ve bayram, genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.
Davalı işveren ibraname verdiğini, fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını, varsa çalışma döneminde tahakkuk eden fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.
Davacının 1995 tarihli hizmet sözleşmesinde büro elemanı olarak müfettiş olarak işe başlatıldığı, tanık beyanı ile de satış temsilcisi olarak görevine devam ettiği anlaşılmaktadır. Tanık çalışma dönemini belirtmeden çalışma gün ve saatleri hakkında beyanda bulunmuştur. Davacının işe başlama tarihinden itibaren fiili olarak yaptığı işin belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.07.2008 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy