(4857 S. K. m. 17, 18, 19, 20, 25)
Dava: Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, davacının işyerinde kavga çıkarması ve diğer çalışanlara hakaret etmesi nedeni ile iş sözleşmesinin İş Kanunun 25. maddesi uyarınca feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının savunmasının alınmadan iş sözleşmesinin feshedildiği gerekçesi ile davacının işe iade isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
Karar: Dosya içeriğine göre davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence işyerinde çalışan diğer bir işçi ile karşılıklı birbirlerine hakaret ve küfür etmeleri nedeni ile tazminatsız olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan feshedilmiş ise de, işverence sunulan tutanaklar ve tanık anlatımlarına göre davacının İş Kanunu'nun 25. maddesine göre işten çıkarıldığı açıktır. İşverence işten ayrılma bildirgesinde her ne kadar fesih nedeni olarak İş Kanunun 17. maddesi belirtilmiş ise de, yasa maddesinin hatalı bildirilmiş olması fesih nedeninin değiştirildiği anlamına gelmez. Kaldı ki, hukuki nitelendirme yetkisi hâkime aittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin İş Kanunun 25. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşıldığından aynı Kanunun 19/2. maddesi gereği fesihten önce savunma alınması ve feshin yazılı olması zorunluluğu bulunmamaktadır.
Öte yandan, davacının işyerinde çalışan diğer bir işçi ile birbirlerine karşılıklı hakarette bulundukları ve küfürlü sözler sarf ettikleri işverence ibraz edilen tutanak ve tanık anlatımları ile kanıtlanmıştır. Mevcut olgulara göre fesih geçerli nedene dayandığından davacının işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1- Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin 28.2.2007 gün ve 756 /94 sayılı kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- Davanın REDDİNE,
3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4- Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (91.00) YTL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450.- YTL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak, 08.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy