(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı; davalı iş yerinde çalıştığını izin ücreti alacağının ödenmediğini belirtmiştir.
Davalı; davacının çalışmalarının bir bölümünün mevsimlik iş olduğunu, davacının bu dönemlerde mevsimlik işçi olarak çalıştığını anılan dönem için izin ücreti alacağının bulunmadığını savunmuştur.
Davacının şahsi sicil dosyasında bulunan hizmet akitlerinden mevsimlik işçi olarak çalıştığı intiba uyanmakta, itiraz edilmeyen hizmet cetvelinden bazı yıllar 56, 124, 192 gün, bunun dışında da 227-266 gün arası çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının mevsimlik işçi olup olmadığı, her yıl çalıştığı gün sayılarına ve hizmet süreleri, çalışma durumları da dikkate alınarak yıllık ücretli izin hakkı olup olmadığı tartışılmadan tüm süre için yıllık ücretli izin alacağı kabulü hatalıdır. Öte yandan davalı işverenin kabul ettiği izin alacağının hangi yıllara ilişkin olduğu da açıklattırılmalı kalan yıllar için yukarıda belirtilen değerlendirme ve tartışma yapılarak ve davalının kabulü de nazara alınarak sonucuna gidilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy