(4857 S. K. m. 32) (2822 S. K. m. 61)
Davacı, ücret farkı, ikramiye, vasıta yardımı, hizmet zammı, sosyal yardım, giyim yardımı, konut yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına alınmıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, işyerinde uygulanması gereken toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiğini belirterek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bazı işçilik alacakları talebinde bulunmuştur. Mahkemece anılan alacaklara hükmedilmiş, bilirkişi raporunda belirlenen tarihlerden itibaren en yüksek işletme kredisi temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmiştir. 2822 sayılı Yasanın 61. maddesine göre, toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında ifaya mahkum edilen taraf temerrüt tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt tarihi ödemeye mahkum edilir. Mahkemece infazda tereddüt yaratacak şekilde en yüksek işletme kredisi temerrüt faizine hükmedilmesi hatalı ise de, bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 1. maddesinin son cümlesinde yer alan en yüksek banka işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt faizi ile ifadesinin silinerek yerine en yüksek banka işletme kredisi faizi ile olarak yazılmasına hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 14.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy