(4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57) (1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 237, 275)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, hizmet süresi boyunca fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmaları yaptığını, bunlara ilişkin ücretlerinin işverence ödenmediğini ileri sürerek talepte bulunmuştur.
İşveren, ücretin normal çalışma yanında fazla mesai ve genel tatil çalışmalarını da içerdiğini, ender yapılan hafta tatili çalışmaları için ücret ödendiğini yada karşılığında izin kullandırıldığını savunmuştur.
Mahkemece tanık anlatımlarına göre günde 3 saat fazla mesai yapıldığı, tüm hafta tatilleri ve bir dini bayram dışında tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığı kabulüyle oluşturulan bilirkişi raporuna göre bu alacaklar hakkında kabul kararı verilmiştir.
Dosyada davalı tarafından delil olarak sunulmuş, işyerindeki çalışma saatlerini, ay içindeki hafta tatilleri ile genel tatillerdeki çalışma şeklini belirleyen internal memo başlıklı iç düzenlemeler bilirkişi incelemesi sırasında ve hüküm aşamasında dikkate alınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, sözkonusu belgeler, diğer deliller ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak, sonucuna göre bir karar vermektir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy