(4857 S. K. m. 17, 53, 54, 55, 56, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret, ücretli izin, hafta içi mesai ile resmi bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içerisinde mevcut imzalı yıllık izin defterine göre davacı çalışma süresi boyunca toplam 51 gün izin kullanmıştır. İşveren her yıl içinde ayrıca 3'er gün yol izni vermiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise pazar gününe denk gelen günler ve yol iznin süreleri düşülerek bakiye 13 gün izin alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece 4857 sayılı yasa'nın 53, 54, 55, 56. maddeler ile yıllık ücretli izin Yönetmeliği gözününde tutularak bir sonuca varılması gerekirken söz konusu normlara aykırı şekilde düzenlenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy