(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 41, 46, 47, 57) (818 S. K. m. 126)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, izin, fazla çalışma hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı vekili, bilirkişi raporuna karşı verdiği 01.12.2007 tarihli beyan dilekçesinde davaya karşı zamanaşımı definde bulunmuştur. Takip eden 08.03.2007 günlü duruşmada davalı vekilinin bu dilekçesi davacı vekili de olduğu halde okunmuş ve okunduğu zapta geçmiştir. Davacı vekili, zamanaşımı definin süresinde yapılmadığı yönünde derhal ve açıkça karşı çıkmamıştır. Bu durumda davalının zamanaşımı defi değerlendirilmelidir. Davacının talep ettiği fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili alacaklarının bir kısmının Borçlar Kanunun 126. maddesi gereğince dava tarihinden geriye doğru beş yıllık zamanaşımına uğradığı görülmektedir. Mahkemece, davalının zamanaşımı defi nazara alınmadan fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy