(4857 S. K. m. 17, 41, 57) (1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 355)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.Betin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işyerinde 01.07.1987-17.01.2004 tarihleri arasında çalıştığını iş aktinin, işverence sona erdirildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücretine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının işe başladığı tarihten emekli olduğu 16.02.2000 tarihine kadar olan kıdem tazminatının ödendiğini, devamındaki çalışmasının ise davacı tarafından sona erdirildiğini iddia ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, istek kısmen hüküm altına alınmış, karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Davalının, yargılamada sunduğu fotokopi ödeme belgesi altındaki imza kabul edilmiş, ancak yazılan miktarın kıdem tazminatı olarak değil, aylık ücretleri ve fazla mesai ücretleri ile izin alacağına karşılık ödendiğini beyan etmiştir.
Mahkemenin itibar ettiği ödeme belgesinde yazan miktarın ödenme sebebi taraflar arasında ihtilaflıdır.
Ne var ki, davacı delil listesinde sair delil ibaresine yer vermiş olduğundan, yemin deliline de dayanmış bulunmaktadır.
Mahkemece, davacı tarafın yemin teklif etme hakkı hatırlatılmaksızın sonuca gidilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy