(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma, ücretli izin, hafta tatili, genel tatil ile ulusal bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Demirtaş Tuna tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı tanıkları haftanın altı gününde çalışma olduğunu, cumartesi ve Pazar günü işçilerin iki gruba ayrıldığını ve bir gün istirahat ettiğini beyan etmişlerdir. Davacı hafta tatili günlerinde çalıştığını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy