(4857 S. K. m. 32)
Dava: Davacı, yol parası alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Demirtaş Tuna tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 21.4.2004 tarihinde işe başladığını, diğer işçilerin servisten yararlandıklarını, 26.2.2005 tarihinden itibaren de servisi kullanan işçi personelden yol parası kesilmeye başlandığını, ancak kendisinin gazi olduğu gerekçesiyle yararlandırılmadığını, belirterek servis kullanma hakkının sağlanmasını ve geriye dönük yol paralarının ödenmesini talep etmiştir.
Davalı işveren davacının ücretsiz seyahat kartına sahip olduğunu, davacının güzergahına yakın yerden geçen servise binebileceği bildirildiği halde, servis kullanmayı kabul etmediğini, talebinin kabulü halinde haksız kazanca yol açacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Davalı, servis aracı güzergahı olmadığından servis aracından yararlandırılmadığını beyan etmektedir.
Toplu İş Sözleşmesinin vasıta tahsisi ve ücreti başlıklı 56. maddesinde (önceki dönem TİS'nin 61. mad) servis aracından yararlanmayan işçilere aylık mavi akbil ya da bedelinin net olarak ödeneceği belirtilmiştir. Bu nedenle sendikaya üyeliği tarihinden itibaren mavi kart (ya da bedelinin) kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy