(4857 S. K. m. 21, 41, 57) (1457 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı haftada 6 gün 8.30-18 saatleri arasında çalışırken son 18 aydır 8.30 - 20 saatleri arasında çalıştığını fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek hüküm altına alınmasını istemiştir.
Mahkemece kesinleşen Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına itibarla fazla mesai alacağı reddedilmiştir.
Uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.
Mahkemenin hükme esas aldığı Sarayköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi dosyasında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Aydın Bölge Müdürlüğünün denetim raporu gereğince davacının hafta tatili ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır. Bu dosyanın dayanağını oluşturan iş müfettişi denetim raporunda davacının fazla çalışmalarının kayıtları da gösterilmediği yolundaki iddiasının bizzat davacının kendi beyanıyla yerinde bulunmadığı zira müfettişe verdiği ifade de davacının 3 vardiya halinde çalıştıklarını söylediği belirtilmiştir. Mahkemece davacının 3 vardiya halinde çalışıp fazla mesai yapmadığının rapora göre açıkça tespit edildiği belirtilerek istek reddedilmiş ise de yapılan denetim 12.2.2001 tarihi ve öncesi itibariyle gerçekleşmiş olup mevcut ücret bordrolarına göre davacı 2002 Eylül ayından itibaren işverinin Irıganlı Kasabasındaki işyerinde çalışmaya başlamıştır. Dolayısıyla iş müfettişince denetim yapıldığı yer aynı işverenin Şirinköy'de bulunan başka bir işletmesidir. Sonuçta farklı işyerlerinde farklı çalışma saatleri ve çalışma şekli mevcut olabilir. Kaldı ki işveren dahi cevap dilekçesinde üçlü vardiya halinde çalıştığını savunmamıştır. Bu sebeple dosyada mevcut deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak (1.9.2002-24.1.2004 ) tarihleri arasındaki çalışmaları yönünden bir sonuca gidilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy