(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, yıllık ücretli izin ve kampanya izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yanları toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı ise, davalı işverenin şeker fabrikası işyerinde kampanya dönemlerinde çalıştığını ileri sürerek TİS'nin 31. maddesinde düzenlenen kampanya izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davacı İşçinin mevsimlik işçi olarak çalıştığı gerekçesiyle anılan isteğin reddine karar verilmiştir.
Toplu İş Sözleşmesinin Kampanya Dinlenme Tatili başlıklı 31. maddesi, Kampanya sonunda kampanyada fiilen çalışma olup da, kampanyayı müteakip çalışmaya devam edecek tüm personele beher kampanya ayı için 1 iş günü ücretli tatil verilir.
Tatillerin hesabında 15 günden fazlası tam ay sayılır ve 15 günden eksiği nazara alınmaz.
Tatillerin süresi 5 günden az olamaz. Kampanya tatilleri pancar kampanyası sonunda kullanılır şeklinde düzenlenmiştir.
Dosya içeriğinden, davacı işçinin 2002-2003 kampanya döneminde çalıştığı ve 28.01.2003 tarihinde sona eren kampanya döneminden sonra da yaklaşık bir ay kadar daha çalışmasına devam ettiği anlaşılmakla, işçi bu dönem için kampanya tatil ücretine hak kazanmıştır. Bilirkişi de hesap raporunda bu dönem için kampanya tatil ücreti hesaplamıştır. Hesaplanan kampanya tatil ücreti alacağı hüküm altına alınması gerekirken mahkemece anılan alacağın yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy