(1086 S. K. m. 438) (1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin ile bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı işyerinde iki dönem halinde çalıştığını, iş akdini askere gideceği için feshettiğini belirterek kıdem- ihbar tazminatı ve bazı işçilik alacakları talebinde bulunmuştur.
Mahkemece kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
Davacının davalı yanında iki dönem çalıştığı ilk dönem hizmet akdinin üniversiteyi kazanması nedeniyle kendisi tarafından feshedildiği davacı tanık beyanından da anlaşıldığı halde mahkemece kıdem tazminatına esas sürenin hesabında bu ilk çalışma döneminin de nazara alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır. Davacının ikinci dönem çalışmasına değer verilerek kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir.
3- Davalı davacının fazla çalışma ücretini aldığını, almadığını iddia ediyorsa yemin teklif ettiklerini belirttiği halde mahkemece bu yönde herhangi bir işlem yapılmadan karar verilmesi de ayrı bir bozma sebebidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy