(4857 S. K. m. 41, 46, 47)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya primi ile ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalıya ait bina ve santrallerde koruma güvenlik görevlisi olarak 10 saate kadar süren çalışmalarından yarım saat, 14 saatte kadar süren çalışmalarında bir saat ara dinlenme süresi mahsup edilmiştir. Davacının yaptığı görevin niteliği, görev yapılan yer nazara alındığında dairemizin bu tip çalışmalarda yerleşmiş görüşü de göz önüne alınarak 10 saatte kadar olan çalışmalarda bir, 10 saatten fazla süre olan çalışmalarda birbuçuk saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
3- Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre ihtirazi kayıtsız fazla mesai ödenen aylar ile ücreti ödenen genel tatil günleri için anılan alacakların hesaplanması mümkün değildir. Mahkemece davacıya ödenen fazla mesai toplamı hesaplanan alacaktan çıkarılarak kalanının kabulüne karar verilmiştir. Genel tatil alacağında da aynı tarz mahsup işlemi yapılmıştır. Davacının yapılan ödemelere itirazı yoktur. Böyle olunca sadece fazla mesai ücreti ödenmeyen aylar ile ücreti ödenmeyen genel tatil günleri alacakları hesaplanarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy