(4857 S. K. m. 17, 41, 44, 46, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin, fazla çalışma, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai alacağının olmadığı gerekçesi ile fazla mesai ücretine ilişkin talebi reddedilmiştir. Ancak, davacı tanıkları davacının haftanın 5 günü 08.30-19.30 Cumartesi günü ise 08.30-16.00 saatleri arasında çalıştığını açıkça belirtmişlerdir. Davacı tanıklarından Muharrrem Delihasan'ın da çalışma saatlerini bu şekilde belirtmesine rağmen fazla mesailerinin olmadığını belirtmesi davacının fazla mesai alacağına hak kazanmadığı anlamında değerlendirilemez. Tanık anlatımlarına göre haftalık 45 saatlik çalışma süresini aşan bir fazla çalışma yapıldığı açıktır. Davalı işveren fazla mesai ücretini ödediğini davacının imzasını taşıyan yazılı bir belge ile kanıtlamış olmadığına göre bilirkişi tarafından yapılan hesaplama bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy