(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 32, 46, 47, 57) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile hafta ve resmi tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı iş yerinde satış danışmanı olarak haftanın iki günü 10-22 diğer günlerde ise 14-22 saatleri arasında çalıştığını belirterek fazla mesai alacağı isteminde bulunmuştur.
Davalı ise işyerinde vardiya sisteminin uygulandığım ve davacının fazla mesai yapmadığını belirterek puantaj kayıtlarına dayanmıştır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda puantaj kayıtlarının da ve tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesi ile haftalık beş saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler delil niteliğindedir. 18.10.2004 tarihinden sonraki günlere ilişkin olarak haftalık puantaj kayıtları davalı tarafından ibraz edilmiştir. Söz konusu kayıtlarda ise günlük çalışma saatleri düzenlenmiş ve personel tarafından imzalanmıştır. Yazılı belgenin bulunduğu hallerde artık tanık ifadelerine değer verilemez.
Bu sebeple mahkemece yapılacak iş puantaj kayıtlarının ibraz edildiği dönemler itibariyle sadece bu kayıtlara dayalı olarak fazla mesai alacağını hesaplamaktan ibarettir. Yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy