(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 6, 17, 41)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar, fazla çalışma ücreti ve iş güvencesi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, davalı işveren ise iş sözleşmesinin 22.4.2005 tarihinde haklı olarak feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece işverenin anınla feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilmiş, ancak davacı işçinin işyerinde davalılardan gerçek şahıs işçisi olarak çalışırken 2.6.2004 tarihinde şirketleşmeye gidilmesi sebebiyle anılan tarihe kadar olan hizmetleri için davalılardan Vedat emanet tarafından kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği belirtilerek isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, gerçek şahıs tarafından işletilen işyerinde işverenin de ortak olduğu bir şirket kurularak işyerinin yeni kurulan şirket tarafından işletilmeye başlanması halinde işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği sonucuna varılması doğru değildir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre bu tür bir ilişkide 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen işyeri devrinin kuralları uygulanmalıdır. İşyerinde çalışmakta olan işçilerin iş sözleşmeleri tüm haklarıyla birlikte devralan işverene geçeceğinden ve asıl önemlisi bir fesihten söz edilemeyeceğinden gerçek şahıs yanında geçer süre bakımından kıdem tazminatına dair hüküm kurulması doğru değildir. Somut olayda davacı işçinin gerçek şahıs ve ardından şirket yanında geçen hizmetleri, tazminat yönünden bir bütün olarak kabul edilmelidir.
Davalı işverence 22.4.2005 tarihinde yapılan feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesine gelince; dosya içinde davacı işçinin bir müşteriye ait bilgileri rakip şirkete ilettiği yönünde doğruluğu tanıklarca ifade edilen bir tutanak olsa da, davalı işveren ihbar tazminatı ödemek suretiyle feshi gerçekleştirmiştir. Gerçek şahıs yanında çalışılan sürenin ardından, davalı şirkette geçen hizmetlerin bir yıldan az olduğu gözetilerek işverence kıdem tazminatı ödenmemiştir. Yukarıda ifade edildiği gibi davacı işçi bakımından işyerinde çalışılan toplam süre üzerinden tazminat hesabı yapılması gerekir.
Öte yandan davalı işveren davacı işçiye kıdem tazminatı ödemiş olmakla, işten ayrılma bildirgesinde haklı fesihten söz etmiş olmasına rağmen, eylemi sebebiyle davacı işçiyi affetmiş sayılmalıdır. Davalı işveren ihbar öneli tanımaksızın ve haklı nedenle derhal sözleşmeyi sona erdirebilecek olduğu halde ihbar tazminatı ödeyerek bir fesih gerçekleştirmiştir. Kıdem tazminatı ödenmemesi gerektiği noktasında ise taraflar arasında açık bir anlaşmanın varlığı kanıtlanabilmiş değildir. O halde davacı işçiye kıdem tazminatının da ödenmesi gerekir. Dosya içinde bulunan bilirkişi raporları bu yönde bir değerlendirmeye tabi tutularak tüm süreye göre hesaplanacak olan kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır, ihbar tazminatı yönünde ise işverence yapılan ödeme tutan düşülerek hak kazanması durumunda fark isteğinin kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.07.2008 günümde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy