(4857 S. K. m. 24, 41, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, yıllık izin ücreti, kıdem tazminatı, hafta, bayram ve resmi tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Başbayraktar Taşkın tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı iş akdini maaşında artış yapılmaması, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücreti alacakları isteğinde bulunmuştur.
Davalı istifa ettiğini savunmuştur.
Mahkemece istifa dilekçesinin serbest iradesi ile verildiğinden dolayı kıdem tazminatı ve hafta tatili ücreti talebini reddederek diğer alacaklar hakkında hüküm kurmuştur.
Karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık feshin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Davacı 21.04.2005 tarihli istifa dilekçesinde maaşının yetmediğinden dolayı kıdem tazminatı ödenerek işten ayrılmak istediğini belirtmiştir. Mahkemece kabul edildiği üzere davacının fazla çalışma ve genel tatil ücretine hak kazandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Geniş anlamda ücrete dahil olan anılan alacaklar ödenmemiş olduğundan davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.
3- Davalı davacının ıslah isteğinden sonra zamanaşımı def'inde bulunduğu halde bu husus dikkate alınmadan, yeniden hesaplama yapılmadan karar verilmesi de doğru değildir.
4- 17.05.2005 tarihli tutanakla davalının davacıya 3 günlük yıllık izin ücretini ödediği anlaşıldığı halde bu sürenin izin süresinden düşülmeden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.
5- Davalı harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy