(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46)
Dava: Davacı, ihbar kıdem tazminatı ile fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, dava dilekçesinde kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri olarak her birinin miktarını açıklamadan toplam 4000.- YTL nin davalıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, davacının dava dilekçesindeki taleplerinin miktarlarını açıklatmak olmalıdır.
Davacı, ıslah dilekçesinde de talepleri açıklamamış, bilirkişi raporundaki toplam miktara dayanarak davayı ıslah etmiş, mahkemece yine açıklama istenmemiştir. Bu husus nazara alınmadan hüküm kurulması hatalıdır.
3- Davacının dava dilekçesinde yıllık izin ücreti talebi bulunmamaktadır. Islahta ise bu alacağın ismini belirtmeden toplam istekte bulunmuş ise de, ıslahla talepte bulunmasına engel bulunmamaktadır. Ancak bu durumda ıslah edilen miktara veya ıslahla talep olunan alacaklara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği nazara alınmalıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.
4- Davacı, dava dilekçesinde fesih tarihinin 16.7.2003 olduğunu açıklamıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgeler bu hususu doğrulamakta olup maddi hatanın söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Buna rağmen talebi aşarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi de yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy