(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 56, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.B. Taşkın tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince;
Davacı emekli olduğunu belirterek, kıdem tazminatının ve yıllık izin ücreti alacağının ödenmesini talep etmiştir.
Davalı kıdem tazminatının ödenmek istendiğini, davacının miktarı az bularak kabul etmediğini, yıllık izinlerini kullandığını savunmuştur.
Mahkemece kıdem tazminatına ve oniki yıl hiç izin kullanmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını belirterek takdiri indirim yapılarak izin alacağına hükmetmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık yıllık izin ücreti alacağından indirim yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 56. maddesi uyarınca işverenin işçilerin yıllık ücretli izinlerini gösterir izin kayıt belgesi tutma zorunluluğu vardır.
Davalı tarafından davacının hizmet süresinde izinlerini kullandığına dair yazılı belge ya da izin defteri sunulmamıştır.
Bu nedenle davacının bilirkişi tarafından hesaplanan izin alacağının tamamına hükmedilmesi gerekirken mahkemece takdiri bir indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy