(4857 S. K. m. 41, 46, 47)
Dava: Davacı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Betin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı hizmet aktinin işveren tarafından haksız sonlandırıldığını, çalıştırıldığı sürede fazla çalışma ücretlerinin bayram tatili ücretlerinin, gece çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek isteklerinde bulunmuştur.
Davalı, tarafların anlaşarak kıdem tazminatı ödenmek sureti ile iş aktinin sonlandırıldığını, iş yerinde davacının çalıştığı bölümde üç vardiyalı çalışma yapıldığını, bu nedenle fazla mesai yapılmadığını, spor kulüplerinin kamp dönemlerinde yapılan fazla çalışmaların karşılığında mutfak personeline izin verildiğini, bayram ve genel tatillerde yaptığı çalışma karşılığının banka hesabına yatırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacı tarafça işyerinde fazla çalışma yapıldığı hususunun ispatlandığı gerekçesi ile isteklerinin kabulüne, karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla çalışma yapılıp yapılmadığı ve fazla çalışma ücretleri ile bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenip ödenmediği noktalarında toplanmaktadır.
Uyuşmazlığın normatif dayanakları 4857 sayılı İş Kanununun 41 ve devamı maddeleridir.
Taraflarca dosyaya sunulan deliller; iş yeri kayıtları, davacı işçinin sigortalılık kayıtları, iş müfettişince düzenlenmiş tutanak ve rapor, taraf tanıkları ile bilirkişi incelemesidir. Belirtilen deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı işyerinde çalıştığı süre içinde fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı sonucuna varılmaktadır. Ancak dosya içerisinde davalı tarafından sunulan ve imzası davacı tarafında inkar edilmeyen izin belgelerinden davacının bir kısım yıllık izinlerini ve düğün izni kullandığı anlaşılmaktadır. Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kullandığı yıllık izin ve düğün izin günlerinde anılan isteklere ilişkin hesaplama yapılmıştır. Başka bir anlatım ile kullanılan izinler hesaplama yapılırken dikkate alınmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenle mahkemece verilen kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2008 gününde oybirliği ile, karar verildi (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy