(4857 S. K. m. 34, 41, 47) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Taraflar arasındaki, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve prim alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.11.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Y. Çalışkan ile karşı taraf adına Avukat C. Cengiz Oruç geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş ve dava dilekçesinde haftada 5 gün 7.30-20.00 Cumartesi günleri ise 8.30- 15.00 saatleri arasında çalıştığını açıklamıştır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftada 6 gün 7.30-20.00 saatleri arasında ve günde 1 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra her gün için 11.5 saat çalıştığından söz edilerek hesaplamaya gidilmiştir. Bu yönteme göre hesap raporunda, haftada 24 saat fazla çalışma belirlendiği, ancak günde 3 saat ve haftada 18 saatten hesaplama yapıldığı açıklanmıştır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, cumartesi günleri için tam gün çalışılmış gibi hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Öte yandan 7.30-20.00 saatleri arasında çalışılan günler için günde 1 saat ara dinleme süresi azdır. Somut olayın özelliği gereği günde 2 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde günlük çalışma süresi 10 saat 30 dakika olarak belirlenmelidir. Cumartesi günü çalışma için bir saat ara dinlenmesi düşümü ile 4 saat 30 dakika olarak çalışma süresi belirlenir. Haftada 6 gün için davacının toplam çalışma süresi 57 saat olup, 45 saatin düşümü ile haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmelidir. Buna göre hesaplanacak miktar üzerinden indirime gidilmelidir. Haftada 18 saat üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı işçinin izin kullandığı dönemlerin fazla çalışma ile bayram ve genel tatil hesaplamalarında dikkate alınıp alınmadığı bilirkişi raporunda açıklanmadığı gibi, rapor bu yönden denetime de elverişli değildir. Bu yönden de yeniden denetime imkan verecek şekilde hesaplama yapılmalı ve yıllık izin süreleri için hesaplamaya gidilmemelidir.
4- Davacı işçiye görev yaptığı son ay için pirim ödenip ödenmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Dosya içinde Mart 2004 ayına ait iki adet bordro yer almaktadır. İşçinin imzasını taşımayan bordroda anılan ay için 711 YTL pirim tahakkuku vardır. Ancak diğer rakamların aynı olduğu ikinci bir bordroda bu miktar yer almamış işçiye ihbar ve kıdem tazminatları ile diğer işçilik alacakları imzası karşılığı ödenmiştir. Davalı vekili pirim olarak tahakkuk ettirilen tutarın banka yoluyla ödendiğini savunmuş olmakla bu konu üzerinde de durulmalı ve sonucuna göre istekle ilgili karar verilmelidir.
5- Hüküm altına alınan fazla çalışma, bayram ve genel tatil ile pirim alacakları için 4857 sayılı İş Kanununun 34. maddesinde öngörülen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmemiş oluşu da hatalı olmuştur.
6- Kabul ve red oranlarına göre davalı yararına hüküm altına alınan avukatlık ücretinin tespitinde yürürlükteki avukatlık ücret tarifesinin dikkate alınmamış olması da doğru değildir. Mahkemece fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacaklarından takdiri indirim sonucu reddine karar verilen miktarlar yönünden de davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 500 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy