(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının da dayandığı davalı işverene ait nöbet çizelgeleri ve puantaj kayıtlarına göre davacı 21.05.2002 ile dava tarihi olan 25.01.2005 tarihleri arasında santralde 08-17, 17-08 ya da 09-18, 18-09 saatleri arasında üçüncü gün 24 saat dinlenerek koruma güvenlik görevlisi olarak çalışmıştır.
Öncelikle dava dilekçesindeki birinci gün 9 izleyen gün 15 saat çalıştığına ilişkin talebi aşılmayacak şekilde davacının çalışma şekli davalı kayıtlarına uygun şekilde belirlenmelidir.
Sonra yaptığı görevin niteliğine göre 10 saate kadar süren çalışmalardan 1 saatten fazla süren çalışmalardan 1,5 saat ara dinlenme süresi indirilerek davacının haftalık çalışma süresi tespit edilmelidir. Haftada iki gün çalışıp üçüncü gün dinlendiğinden bu tespit her hafta için ayrı ayrı saptanarak haftalık fazla çalışma süresi belirlenmelidir.
4857 sayılı yasa dönemi için ise; davacı temyiz dilekçesinde bu dönem de sadece günlük 11 saati aşan çalışmalarından fazla mesai oluşturduğu ifade ettiğinden taleple bağlı kalınarak, bu yasa dönemi için sadece günlük 11 saati aşan çalışmalarında fazla çalışması hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.
Yazılı şekilde santraldeki çalışmalarında fazla mesai gerçekleşmediğine ilişkin hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy