(4857 S. K. m. 41, 46) (818 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, fazla mesai ile hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava konusu alacakların faiz başlangıcı yönünden davalının ne zaman temerrüde düştüğü yasa ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre saptanmadan yazılı şekilde faiz yürütülmesi hatalıdır. Davalının temerrüde düştüğünün kabulü için, toplu iş sözleşmesinden doğan borçların muaccel hale gelmiş olması, başka deyişle ifa zamanının gelmiş olması gerekir.
Borçlar Kanunu'nun 74. maddesine göre Ecel meşrut olmadığı veya işin mahiyetinden anlaşılmadığı takdir de borcun hemen ifa ve derhal icrası istenebilir.
Davacı dava konusu fazla mesai ve hafta tatili alacakları 1.3.2005-28.2.2007 tarihleri arasında yürürlükte bulunan II. Dönem Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Bu toplu iş sözleşmesi 15.7.2005 tarihinde imzalanmıştır. Davaya konu alacaklar toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden önceki döneme ilişkin olduğundan toplu iş sözleşmesinin 37. maddesinin dava konusu alacaklarda uygulama olanağı yoktur. Bu nedenle bu alacakların toplu iş sözleşmesinin imzalandığı 15.7.2005 tarihinde muaccel olduğunun ve temerrüdün bu tarihten başladığının kabulü gerekir. Böyle olunca hüküm altına alınan alacakların 15.7.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 19.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy