(4389 S. K. m. 22) (3095 S. K. m. 4/A)
Dava: Davacı, banka zararının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Mahkemenin 16/07/2007 günü kararı ile davalı işçinin bankayı uğrattığı zarar miktarı 55.372 DM nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.
Davalının aynı eylemden yargılandığı Ağır Ceza Mahkemesince: ağır hapis cezası ile birlikte 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22/3 maddesi gereğince bankanın uğradığı zarar miktarı olan 31.606.421.669 TL tazminatın da sanıktan alınarak müdahil bankaya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur. Anılan dosyadaki bilirkişi raporuna göre bu tazminat 55.372 DM nin suç tarihindeki kurdan TL ye çevrilmiş miktarıdır. Ağır Ceza Mahkemesinin bu kararı 7.Ceza Dairesince 10/02/2004 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.
Bu durumda aynı zarar nedeniyle kesin hüküm bulunmaktadır. Mahkemece yapılacak mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi için iş bu davadan döviz cinsinden talep edilen miktarın kesinleşen dosyada TL ye çevrilmesi yada faize hükmedilmemesi nedeniyle davacı bankanın bir zararı olup olmadığını uzman bilirkişi heyetine belirletmek, bir zarar mevcut ise sadece bu fark miktarın döviz üzerinden kabulüne karar vermekten ibarettir.
2-Mahkeme kararında yargılama sırasında davacı işçiden tahsil edilen 7802 YTL emekli maaşının fiili ödemede oluşacak TL alacağından mahsubuna karar verilmiştir.
11/03/2007 günü bilirkişi raporuna göre davacı banka tarafından resen el konulan davacıya ait emekli ikramiyesi ve maaşları toplamı 9.544.898.960 TL dir. Kararda daha az bir miktarın mahsubuna karar verilmesi yerinde değildir.
Öte yandan bu mahsubun bankanın anılan miktara resen el koyduğu tarih itibari ile yapılarak kalanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasıda hatalıdır.
3-Mahkemece 55.372 DM nin %15 faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Yabancı para cinsinden alacakları yürütülecek faizle ilgili 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince faize karar verilmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy