(4857 S. K. m. 53) (YHGK 14.03.2007 T. 2007/9-148 E. 2007/148 K.)
Dava: Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı:
Taraflar arasında yıllık izin ücreti uyuşmazlık konusudur.
Davacı, işverene bağlı çeşitli işyerlerinde sürekli işlerde çalıştığı halde yıllık izin haklarının kullandırılmadığını belirterek ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı işveren, davacının geçici işçi statüsünde mevsimlik ve kampanya işlerinde çalıştırıldığını, yıllık izni bu anlamda hak etmediğini, daimi kadroya geçirildiği tarihten sonrası için de izinlerinin kullandırıldığını, ücretinin ödendiğini savunmuştur.
Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davacının 1980 yılından itibaren emekli olduğu 14.10.2003 tarihine kadar işyerinde çeşitli sürelerle çalıştığı, hizmetinin bazı yıllar 11 ayı aştığı, bazı yıllar bu sürenin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Davacının çalışma süreleri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, davacının 11 ayın altında kalan çalışmaları mevsimlik iş olarak kabul edilmeli ve izin ücreti hesabına dahil edilmemelidir. Hukuk Genel Kurulunun E 2007/9-148, K2007/148 sayılı kararı da bu yöndedir.
Somut olayda, davacının 11 ay üzerinde çalıştığı süreler için yıllık ücretli izin alacağı sendika üyeliği ve toplu iş sözleşmeleri de dikkate alınarak hesaplanmalı, bu sürenin altındaki çalışmalar dikkate alınmadan sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2008 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy