(4857 S. K. m. 41, 44, 47, 57) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde hafta içi nöbetlerinde 16, hafta sonu nöbetlerinde 24 saat çalıştığını iddia etmiştir.
Davalı nöbet listelerinde de hafta içi nöbetlerinin 16-08, hafta sonu nöbetlerinin 08-08 saatleri arasında gerçekleştiği yazılıdır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm nöbetlerinin 24 saat olarak gerçekleştiği ve fiilen 20 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı görülmektedir. Hafta içi olan nöbetlerinde davacı daha az süre çalıştığı halde tüm nöbetlerde 20 saat çalıştığının kabul edilmesi HUMK'nun 74. maddesine aykırıdır.
3- Davalı işveren nöbet sonrası davacıya izin kullandırıldığını iddia etmektedir. İzin kullandırıldığına ilişkin belgeler normal mesaisine ilişkin kayıtlarda nöbet izni olarak yer aldığından, bu kayıtlar celp edilmeli ve nöbet izni kullandığı belirlendiğinde fazla mesai hesaplanırken kullanılan bu izin süresi indirilerek sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde bu konuda kayıtlar getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması yerinde değildir. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu yoldadır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy