(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 19, 20, 21, 22, 41, 57)
Dava: Taraflar arasındaki, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti, bayram, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.4.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat İlter Yılmaz ile karşı taraf adına Avukat Bedri Yalçınöz geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin davalıya ait işyerine 1987 yılında girdiğini ileri sürmüş, davalı ise bu konuda Sosyal Sigortalar Kurumu kayıtlarına dayanmıştır. Sosyal Sigortalar Kurumuna verilen işe giriş ve pirim bildirgelerine göre, davacı işçinin 1988 yılında çalıştığı işyeri Koza Ziraat Anonim Şirketi olup anılan şirketin davalı ile ilişkisi belirlenebilmiş değildir. Davacı tanıkları davacının işe giriş tarihi konusunda beyanda bulunmamışlar, yine anılan şirket ile davalı şirket arasında bir ilişkinin varlığından söz etmemişlerdir. Böyle olunca davacının 1988 yılından itibaren davalı işverene ait işyerinde çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Davacının Sosyal Sigortalar Kurumu kayıtlarına göre 1.7.1990 tarihinde işe girdiği anlaşıldığından ve bu durum kıdem tazminatı ile izin ücreti hesabı bakımından sonuca etkili olmakla bilirkişi raporunun bu tarihi esas alan seçeneği dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.
3- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece yaz aylarında haftada 3 saat, kış aylarında ise 30 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek istek doğrultusunda karar verilmiştir. Belirtmek gerekir ki, taraflar tanıklarının bir kısmı daha çok yaz aylarında bir kısmı ise kış aylarında fazla çalışma yapıldığından söz etmişlerdir. Mahkemece bu konuda tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi hatalı olmuştur. Davalı işyerinde süt ve süt ürünleri üretimi yapılmakta olduğu hususu da dikkate alınarak ve gerekirse tanıklar yeniden dinlenmek suretiyle davacı işçinin işyerinde yaz ve kış aylarına göre çalışma saatleri belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.
3- Reddine karar verilen istekler yönünden davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği halde, davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 500 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 17.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy