(4857 S. K. m. 32, 34) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Davacı, fark ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren bilirkişi raporuna itiraz ederek 01.01.2005 tarihinden itibaren davacının operatör olarak değil pazarlama faaliyetlerinde çalıştığını savunmuş ve buna ilişkin belgeler de ibraz etmiştir. Davalının 16.07.2007 günlü anılan itirazı değerlendirilmeden, gerekir ise bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
3- Mahkemece kabulüne karar verilen ve davacının fiilen yaptığı görevden kaynaklanan fark ücret alacağının yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Davacı talebi ve 4857 Sayılı İş Yasasının 34. maddesi gereğince mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı yürütülerek tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy