(4857 S. K. m. 41)
Dava: Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, fazla çalışma ücreti alacağı isteğine ilişkindir. Davacı sürekli fazla mesai yaparak çalışmasına karşın buna ilişkin ücret alacaklarını alamadığını iddia ederek, giriş çıkış saatlerini içeren kayıtlara dayanmıştır.
Davalı fazla çalışmanın ancak işverenin yazılı talimatı ile yapılabileceğini belirtmiş, davacının dayandığı çizelgelerin çalışanların ayrıldığı saatin tespiti için disiplin ve güvenlik amacıyla düzenlendiğini savunmuştur.
Mahkemece istek kabul edilmiştir.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Bordroda fazla çalışma bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle katılanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz ününe alınabilir.
Somut olayda, bir kısım tanıklar girişlerin bilgisayar ortamında yapılmadığını, ancak defter imzaladıklarını, bir kısmı ise bu defterlerdeki kayıtların sonradan görevli tarafından bilgisayara kaydedildiğini açıklamıştır. Devam defteri sunulmamıştır. Davacı tarafından sunulan bilgisayar çıktısının, işçilerin normal çıkış saatleri ile gerçekleşen çıkış saatlerini gösterdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının sunduğu giriş çıkış kayıtlarına itibar edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)