(4857 S. K. m. 41, 46, 47) (1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı izin, fazla mesai, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı İşveren tarafından, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde, davacı işçinin de imzası bulunan fazla mesai tahakkuklu bir kısım ücret ödeme hesap pusulası ibraz ederek, davacının yapmış olduğu fazla mesai karşılığı ücretlerinin imzası karşılığında kendisine ödendiğini savunmuştur. Ücret pusulalarındaki imzalara davacının bir itirazı olmamış, belgeler üzerinde mahkemece de bir değerlendirme yapılmamıştır. Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; işçi, fazla mesai ödemesi içeren bu tür belgeleri ihtirazı kayıtsız imzalaması halinde, ait olduğu dönem için belgede görülenden daha fazla mesai yaptığını yazılı delille kanıtlaması gerekir. Bu nedenle, söz konusu imzalı ücret hesap pusulaları ve davalının bu yönde yaptığı itiraz da nazara alınarak, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının fazla mesai alacağı yeniden hesaplanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy