(4857 S. K. m. 41, 57)
Dava: Taraflar arasındaki, fazla çalışma ve izin ücreti ile prim alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.2.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Ş.G.B ile karşı taraf adına Avukat H.S.S geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin 5. maddesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurala yer verilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre bu tür hükümler yılda 270 saatle sınırlı olmak kaydıyla geçerlidir. Böyle olunca anılan iş sözleşmesi hükmü değerlendirilmeksizin aylık 85 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı hatalı olmuştur.
3- Davacı işçi, 2005 yılı için primlerin ödenmediğini ileri sürerek bu konuda istekte bulunmuş, mahkemece aylık üç maaş tutarında pirim hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinde işyerinin kar tahminlerinin aşılmasına göre yılda bir defa kar pirimi verilebileceği hükmü bulunmaktadır. Ödenecek miktar da sözleşmede kararlaştırılmamıştır. Davacı işçi en az ödemenin yılda 3 maaş tutarında olduğunu belirtmiş, mahkemece anılan iddiaya değer verilmiştir. Buna karşın davalı işveren ile davalı tanıkları 2005 ve 2006 yılları için satış hedeflerini tutturamadıkları için 2005 ve 2006 yılları için pirim ödemesi yapılmadığını bildirmişlerdir. Mahkemece 2005 yılı için hedeflerin aşılıp aşılmadığı ve işyerinde davacı konumunda çalışanlara pirim ödemesi yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 550 YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy