(4721 S. K. m. 2) (4857 S. K. m. 17) (3294 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ücret ile manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı sözleşmesinin haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini belirterek kötüniyet tazminatı isteğinde bulunmuştur. Davalı taraf davacının vakfa ait bilgi ve belgeleri eski vakıf müdürüne vermesi nedeniyle feshin haklı nedene dayandığını savunmuştur. Mahkemece kötüniyet tazminatı isteği kabul edilmiştir.
Kötüniyet tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı konusu taraflar arasında tartışmalıdır.
Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar öneli tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de, bu hakkın da her hak gibi Medeni Kanunun 2. maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi taktirde, fesih hakkı kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.
Fesih hakkını kötüye kullanan işverenle Yasanın 17. maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin 3 katı tutarında tazminat ödemek zorundadır.
Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.
Yargılama sırasında toplanan delil ve belgelere, tüm dosya içeriğine göre, somut olayda kötüniyet tazminatının koşulları oluşmamıştır. Kaldı ki, manevi tazminat isteğinin reddi de bu belirlemeyi doğrulamaktadır. Mahkemece kötüniyet tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Yıllık izin ücreti alacağında talep aşılarak maddi hata yapılması da bozma nedenidir.
4- 29.5.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 9. maddesine göre, davalı işlemlerinde harçtan muaf olduğundan, kararda nisbi harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy