(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı ve karşı davalı eğitim gideri ile cezai şart tazminatının, davalı ve karşı davacı yıllık izin ücreti, fazla mesai, kar payı ile kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ve karşı davacının tüm, davacı ve karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, yılda 90 gün ve 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. O halde işçinin anılan sınırlamaların ötesinde fazla çalışmayı kanıtlaması durumunda fark fazla çalışma ücretinin ödenmesi gerekir.
Somut olayda davacı-karşı davalı bankada müşteri hizmetleri temsilcisi olarak çalışan davalı-karşı davacı tanık anlatımları ve dosya kapsamı itibariyle fazla çalışma yaptığını ispatlamıştır. Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9. maddesinde aylık ücretin fazla çalışma ücretlerini de kapsadığı belirlenmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise haftalık 2.5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Yukarda ki gerekçeler doğrultusunda sözleşmenin 9. maddesinin değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy