(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine, karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davacı-karşı davalının isteğini kısmen hüküm altına almış, davalı-karşı davacının isteğini reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ.Polat tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma ücreti hususunda dava ve ıslah dilekçesinde yasal faize hükmedilmesi istenmiştir. Mahkemece bu alacak, H.U.M.K.'nun 74. maddesine aykırı olarak talep aşılacak şekilde en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmiş olması hatalıdır.
3- Davalı vekilinin ıslah edilen miktarlar yönünden zamanaşımı savunması doğrultusunda fazla çalışma ücreti hesabı için 11.04.2007 tarihli ek rapor alınmıştır. Ek raporda fazla çalışma ücreti ıslahtan sonraki zamanaşımı dikkate alınarak, ıslahtan geriye 5 yıl gidip 14.02.2002 tarihinden itibaren hesaplama yapılarak fazla çalışma ücretinin 3.673.88.YTL. olduğu belirlenmiştir. Ek rapor ile ıslah tarihinden geriye doğru hesaplanan fazla çalışma ücreti hesaplanmasına rağmen mahkemece zamanaşımı savunması dikkate alınmadan 01.12.2006 tarihli ilk rapordaki miktarın hüküm altına alınmış olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy