(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 57)
Dava: Davacı ve karşı davalı prim alacağı, ihbar, kıdem tazminatı, maaş alacağı, ikramiye, yıllık izin ücreti, mesai, hafta sonu çalışma ücreti ile kötüniyet tazminatının, davalı ve karşı davacı ise avans borcunun tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi O.F.Tüfek tarafından düzenlenen rapor dinlendikten soma dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekili davacının davalı şirkette genel müdür olarak çalışmakta iken iş akdine haksız yere son verildiğini prim ve oto satış primi alacaklarının ödenmediğini, şirketten makbuz karşılığı avans çektiğini avans borcunun kapatılması için davalı tarafından istekte bulunulmadığını avans borcu olmadığını belirtmiştir.
Davalı vekili davacının şirketin genel müdürü olarak görev yaptığını ve davacıya prim ya da oto satış primi adı altında bir ödeme yapılmasını öngören, ne hizmet sözleşmesi hükmü nede yönetim kurulu kararı mevcut olduğunu, davalı şirkette prim uygulanması olmadığını, davacının şirkete avans borcu olduğunu, her ne kadar ücret bordrolarında prim adı altında davacıya ödeme yapıldığı kayıtlı ise de avans borcu karşılığı tahakkuk ettirilip avans borcunun kapatılmasına ilişkin bir işlem olduğunu prim ödemesi ile ilgisi olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuş ve karşı dava olarak avans borcunun tahsilini istemiştir.
Mahkemece davacıya davalı işverence 2003 ve 2004 yıllarına ilişkin prim ödemesi yapıldığı, bu prim dışında davacı tarafça iddia edildiği üzere ayrıca oto satışlarından dolayı prim ödemesi yapılacağına ilişkin herhangi bir yazılı belge ve davalı şirket yönetim kurulu tarafından alınmış herhangi bir karar bulunmadığından oto satış primi alacağı talebinin reddine, avans borcu açısından karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında davacının prim alacağına hak kazanıp kazanamadığı ve işverene avans borcu bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.
Somut olayda bilirkişi raporu prim ödemesi ve avans alacağı yönünden yeterince açıklayıcı değildir. Öncelikle davacının almış olduğu avans miktarları ile davacı hesabına yatırılan prim miktarı hangi tarihte ne kadar olduğu işveren kayıtlan üzerinde yapılacak inceleme ile tesbit edilmeli, tablo halinde avans ve prim miktarları gösterilmeli, bu arada raporda belirtilen işyerindeki diğer işçilere yapıldığı belirtilen prim ödemeleri de bu şekilde tesbit edilmeli, davacıya yapılan bu prim ödemelerinin avans olarak nitelenen bu tutarlar ücret ödeme bordrolarında diğer gelirler (prim) olarak ödenmiştir. tespitindeki prim ödemeleri ile aynı olup olmadığı belirtilmeli, karşılaştırılmalı denetime olanaklı rapor alınarak sonuca gidilmelidir. Ödendiği söylenen primlerin oto satışı dolayısıyla %20 kotanın aşılması nedeni ile mi olduğu yoksa normal prim ödemesi mi olduğu da açıklanmalıdır, işveren savunmasında belirtildiği şekilde avans hesabının kapatılabilmesi için özel gelirler adı altında prim olarak kayıtlara geçirilmesi şeklinde bir durum mu olduğu yoksa bundan başka prim adı altında ayrıca bir ödeme mi bulunduğu belirtilmeli, buna göre tarafların varsa prim veya avans borcu tesbit edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy