(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 47, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, izin parası, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ö. F. Tüfek tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin çalıştığı işyeri davalılardan Arif Cengiz tarafından işletilirken 7.5.2004 tarihinde mülkiyetinin davalı Şerife Ünlü'ye devredildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin 7.7.2004 tarihinde feshedildiği de tartışmasızdır. Davacı işçi, tapu devir teslimiyle birlikte işyerinin davalılardan Halis Özşahin ile Şerife Ünlü tarafından işletilmeye başlandığını ve buna göre her üç davalının da sorumluluğuna gidilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
Mahkemece, fesih tarihine kadar davalılardan Arif Cengiz'in işveren olduğu gerekçesiyle anılan işveren dışında kalan her iki davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü davacı temyiz etmiştir.
Davalılardan Şerife Ünlü taşınmazın mülkiyetini satın almış olup, işyerini devralmamış ve işveren sıfatını kazanmamıştır. Bu itibarla anılan davalı hakkında verilen husumet sebebiyle red kararı yerindedir.
Öte yandan, işyerinin mülkiyetinin davalılardan Şerife Ünlü'ye intikal ettiği gün işletmesinin de diğer davalı Halis Özşahin'e devredildiği anlaşılmaktadır. Gerçekten, Halis Özşahin tarafından devreden işveren konumunda olan Arif Cengiz'e 7.5.2004 tarihinde 159.000.000.000TL ödenmiştir. Davacı tanıkları da yeminli beyanlannda 7.5.2004 tarihinde işyerinin davalı Halis Özşahin'e devredildiğini tarih ve olay bildirerek açıklamışlardır. Böyle olunca davacının işyerinde çalıştığı sırada 7.5.2004 tarihinde davalılardan Arif Cengiz'e ait olan işletmenin davalılardan Halis Özşahin'e devredildiği kabul edilmelidir. Devir tarihinden sonra 7.7.2004 tarihinde davacının iş sözleşmesinin feshi sebebiyle davacı işçinin hak kazandığı ihbar ve kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının devir olgusuna göre hesaplandığı bilirkişi raporunun ikinci seçeneği mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.
3- Davacı işçi dava dilekçesinde işverenin temerrüde düşürüldüğünden söz etmiş ve talep kısmında dava tarihi ile sınırlandırılmaksızın faiz isteğinde bulunmuştur. Dava konusu miktarların arttırıldığı ıslah dilekçesinde de aynı yönde talepte bulunulmuştur. Bu durumda davacının, işverenin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faiz talep ettiği kabul edilmelidir. Böyle olunca kıdem tazminatı dışında kalan işçilik haklan yönünden anılan temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize karar verilmesi hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy