(3417 S. K. m. 5, 7) (4853 S. K. m. 7, 8)
Dava: Davacı, tasarrufu teşvik ve nema alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, davalı işverence tasarrufu teşvik için ücretinden kesinti yapıldığı halde ilgili bankaya yatırılmadığını belirterek tasarrufu teşvik kesintisi ve işverenin katkı payı ile dava tarihine kadar hesaplanacak nemanın faiziyle birlikte tahsili isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işçinin ücretinden kesilmesi gereken tutar ile işverenin katkı payı anapara olarak kabul edilmiş ve bu anapara üzerinden nema alacağı hesaplanmıştır. Davalı işveren, 1994 yılından sonra personelin ücretinden kesinti yapılmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda, 1994 yılından sonra personelin ücretinden tasarrufu teşvik kesintisi yapılıp yapılmadığı önem kazanmaktadır. Gerçekten, işçinin ücretinden bu amaçla kesinti yapılmamış ise sadece işverenin katkı payı anapara olarak kabul edilmeli ve nema alacağı belirtilen şekilde hesaplanan anapara üzerinden hesaplanmalıdır, işçinin ücretinden kesinti yapılmayan miktar uhdesinde kalmış olduğundan onun için nema alacağının hesaplanması doğru olmaz. Böyle olunca, davacının ücretinden kesinti yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre yukarıda açıklanan şekilde ana alacak ve nemasının hesaplanması gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy