(4857 S. K. m. 34, 57) (1086 S. K. m. 237)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret, izin ile fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava dilekçesinde izin ücreti alacağı, için 50.00 YTL istemde bulunulup hakkın doğumu tarihinden itibaren faiz talep edilmiştir.
Islahla arttırılan miktar yönünden faiz istenmemiştir.
Mahkemece 50.00 YTL lik izin ücreti alacağı yönünden mevduata uygulanan en yüksek faiz tahakkuk ettirilmiştir. Yıllık izin ücreti iş sözleşmesinin sona ermesi ile muaccel olan bir alacak olup İş Kanunu'nun 34. maddesi kapsamında bir ücret değildir. Bu nedenle izin ücretine dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olmuştur. Hükmün bu yönden bozulması gerekir ise de söz konusu eksiklik yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 237/7 maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında altıncı bentte yıllık izin ücretinin 50.00 YTL' lik kısmına dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle kısmının çıkarılarak yerine yasal faiz uygulanmasına yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, 19.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy