(4857 S. K. m. 57)
Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ.P. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, davalı işyerinde çalıştığını, izin ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı davacının çalışmalarının bir bölümünün mevsimlik iş olduğunu, davacının bu dönemlerde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, anılan dönem için izin ücreti hakkının olmadığını savunmuştur.
Dosya içeriğinden davacının davalıya ait tuz üretim işyerindeki çalışması döneminde, 1 yıl içerisinde değişik sürelerle çalıştığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece davacının 1978-2000 arası tüm çalışma süresi toplamının yıla çevrilmesi sonucu bulunan süre için yıllık izin ücreti alacağı hesabı yapılan bilirkişi raporu esas alınarak istek hüküm altına alınmıştır.
Dairemizin tuz işletmelerinde çalışan işçiler için yerleşik uygulaması 11 ay ve üzeri çalışmalar için izin ücreti alacağı hesabı yapılması yönündedir. (Yar.9.H.D.'si 18.02.2008 T. Ve 2008/1060 E., 2008/549 K.) Buna göre davacının 11 ay ve üzeri çalıştığı yıllar olup olmadığı belirlenerek 11 ay ve üzeri çalıştığı yıllar için izin ücreti hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy