(4857 S. K. m. 57)
Dava: Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Göçer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hak kazandığı yıllık izin gün sayısına ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya konu izin süreleri İş Yasası hükümlerine göre belirlenmiştir.
Davalı işyerinde uygulanmakta olan personel yönetmeliğinin 66. maddesinde yıllık izin sürelerinin Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceği belirtilmiştir. Toplu İş Sözleşmesinin 26 .maddesinde ise izinlerin yıllık 30 gün üzerinden kullandırılacağı düzenlemesi vardır. Davalının da yıllar itibarıyla davacıya yıllık izinlerini 30 gün üzerinden kullandırdığı anlaşılmaktadır.
Buna göre davacının yıllık izin süresi 30 gün üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde İş Yasası hükümlerine göre belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy