(4857 S. K. m. 11) (818 S. K. m. 348, 349)
Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
Davacı işçi, taraflar arasında 3 yıl belirli süreli olarak düzenlendiği ileri sürülen iş sözleşmesinde öngörülen cezai şartın ödetilmesini talep etmiş, davalı işveren belirtilen sözleşmenin işyeri kayıtlarında yer almadığını ve şirketi ilzama yetkili şahıslar tarafından imzalanmadığını savunmuştur. Yargılama sırasında birkaç kez imza incelemesi yaptırılmış ve sözleşmedeki imzaların yetkili şahısların eli ürünü olmadığı belirlenmiştir. Mahkemece, kararın gerekçesinde adli tıp kurumundan alınan bilirkişi raporunda söz edildiği halde, hesap bilirkişisi raporunda belirtilen cezai şartın kabulüne karar verildiği bildirilmiş, ancak hüküm fıkrasında fazla çalışma ücretiyle ilgili hüküm kurulmuştur.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacının fazla çalışma ücreti isteği konusunda bir talebi bulunmamaktadır. Fazla çalışma ücretinden söz edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.
Diğer yandan, davacının dayandığı belirli süreli iş sözleşmesinin davalı işvereni temsile yetkili şahıslar tarafından imzalanmadığı dosya içeriği ile sabit olmuştur. Davacının işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı anlaşılmakla, cezai şart isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy