(1475 S. K. m. 5, 14) (4857 S. K. m. 4, 17, 41, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai, genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, görevsizlik kararı vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Göçer tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait ticari takside şoför olarak çalışırken, hizmet aktinin feshedildiğini belirterek, ihbar ve kıdem tazminatları ile bir kısım işçilik alacağı isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, davalının esnaf olduğu, bu konuda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı buna göre davacının çalışmasının İş Kanunu kapsamında kalmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
1475 sayılı İş Kanunu'nun 5/5. maddesinde ve 4857 Sayılı Yasanın 4/I maddesinde 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu'nun 2. maddesinin tarifine uygun 3 kişinin çalıştığı işyerlerinde iş kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı öngörülmüştür. Anılan 507 sayılı yasanın 2. maddesi ise üç ve daha az kişinin çalışması yanında geçimini sınırlı olarak otomobilcilik ve şoförlükle temin etme şartını kapsamaktadır.
Görev kamu düzenine ilişkin olup, resen dikkate alınır. Dosya içeriğinden davalının esnaf olup olmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafın bu yöndeki kabulü sonuca etkili değildir. Buna göre davalının esnaf olup olmadığı konusunda anılan yasal mevzuat dikkate alınarak resen gerekli inceleme yapılmalı ve tüm dosya içeriği bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy