(4857 S. K. m. 32, 41)
Dava: Taraflar arasındaki, fark ücret, fark yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.3.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Av. A. Dokucu ile karşı taraf adına Av. N. Öztürk geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi B.K. tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren ile davacı işçi arasında imzalanan sözleşmenin 5. maddesinde, Çalışan işin gereği olarak fazla çalışma yapması gerekli olduğu takdirde, ücreti her türlü fazla çalışmanın karşılığını da kapsayacak şekilde tespit edilmiş olduğundan, gerek işyeri yönetim kararı gereği, gerekse kendisine verilmiş olan görevi sonuçlandırmak amacıyla kendi kararı ile işgününde, hafta tatilinde, ulusal bayram ve genel tatillerde fazla çalışma yapmak mecburiyetinde olduğu takdirde bu sürelerde çalışmaya peşin muvafakatini vermiş olup, çalışan tatil günündeki çalışma ve fazla çalışmaların karşılığının ücretin içinde olduğunu kabul etmiştir kuralına yer verilmiş ve mahkemece de Dairemizin yerleşik içtihadı gereği bu düzenlemenin yılda 270 saati kapsadığı ve sözleşme hükmü gereği ücretin yılda 270 saatlik fazla çalışmayı da kapsadığı kabul edilmiştir. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşmenin bu maddesi ile ilgili bir hesaplama yapılmamış ve haftada 6 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek fazla mesai ücret alacağı belirlenmiştir. Kısaca bu hesaplamada yılda 270 saatlik fazla mesai ücretinin ücretin içinde olduğu ve mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmamıştır. Mahkemece bu şekilde hesaplanan fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalıdır. Gerekçe ve sözleşme hükmü gereği, yılda 270 saat fazla mesai mahsup edildikten sonra kalan fazla mesai ücret alacağına karar verilmesi gerekir.
Kabule göre de fazla mesai ücret alacağından 1/2 oranında indirim yapılmasına ve bu oran üzerinden indirilmiş miktar 10.587,85 YTL olmasına rağmen, bu miktarı aşacak şekilde toplam 11.087,85 YTL fazla mesai ücret alacağının hüküm altına alınması da isabetsizdir.
2. Diğer taraftan çalışma şekline göre fazla mesai ücretinden 1/2 oranında indirimi fazladır. Sözleşme hükmü ve çalışma şartları dikkate alınarak bu oranın daha az bir oran olarak kabul edilmesi gerekir. Kısaca fazla mesai ücret alacağı daha düşük bir oranda indirime tabi tutulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 550 YTL. duruşma avukatlık parasının davacıya, davacı yararına takdir edilen 550 YTL. duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy