(818 S. K. m. 125) (4857 S. K. m. 32)
Dava: Davacı, ücret ve ücret dışı ödeme alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İ.Polat tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde yer alan maaş dışında ayrıca ödeneceği kararlaştırılan ve davalının cevabi ihtarnamesi ile transfer ücreti olduğu açıklanan 10.000.YTL. ödenecek tutarın hukuki niteliğinin ne olduğu noktasında toplanmaktadır.
4857 Sayılı İş Kanununun 32. maddesinde genel anlamda ücret bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan para ile ödenen bir tutardır. İşçinin işi ifasının karşılığı olarak işverenin, iş sözleşmesinden doğan asli edim yükümüdür. İş sözleşmesinin kurucu öğesidir. Belirli süreli çalışmanın karşılığıdır. Başka bir anlatımla dönemseldir.
İkramiye, prim, bahşiş, komisyon, kârdan pay alma ücret ekleridir.
Tazminatta verilen bir zararın giderimi söz konusudur. Ücret ise bir hizmet karşılığı yapılan ödemedir. Bu farklılık; indirimlerde, haciz ve iflas uygulamasında da kendini gösterir.
Transfer ücreti, yapılan işin karşılığı olmayan transferi gerçekleştirmek isteyen işveren ile işçi arasında işçinin geçmişteki başarıları ve gelecekte işyerine yapacağı katkı göz önünde tutularak taraflar arasında serbestçe kararlaştırılan bir borçtur. Para borcunu ifade eder. İşçi için alacaktır.
İş karşılığı olan ücret ve ekleri ile transfer ücretinin ve tazminatın hukuki nitelikleri farklıdır. Terim olarak transfer ücreti olarak belirtilmesi ona ücret veya tazminat özelliği kazandırmaz.
Transfer ücreti yukarıda anlatılan gerekçe ile Borçlar Kanununun 125. maddesinde yer alan on yıllık zamanaşımına tabidir.
Somut olayda mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin toplam 30 aylık olduğu, transfer ücretinin 30 aylık çalışma karşılığı verildiği, davacı danışmanlık hizmeti vereceğinden 30 aylık sürenin dikkate alınması gerektiği, tüm süre için verilen bu ücretin tamamına hak kazanamayacağı, transfer ücretinin 30 aya bölünerek ödeneceği, her aya 300.YTL. düştüğü, fazlası ile ödeme yapıldığı, talep edilebilecek bir ücret olmadığı gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir.
Oysa, yukarıda açıklandığı üzere transfer ücreti taraflar arasında serbestçe kararlaştırılan işveren için bir para borcu, işçi için alacak olduğu dikkate alınarak davacının 31.12.2005 tarihinde ödenmesi gereken transfer ücretinin, çalışma süresine bakılmaksızın tamamının ödenmesi gerekmektedir. Bu durumda, sözleşmede kararlaştırılan transfer ücreti mahiyetindeki alacaktan varsa bakiyesi hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy