(1475 S. K. m. 5, 14) (4857 S. K. m. 4, 21) (507 S. K. m. 2)
Davacı, kıdem ihbar tazminatı, hafta tatili, genel tatil, fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, görevsizlik kararı vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü
Davacı, davalıya ait minibüs işyerinde şoför olarak çalışırken, hizmet akdinin feshedildiğini belirterek, ihbar ve kıdem tazminattan ile işçilik ücret alacağı isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, davalının esnaf olduğu, davacının çalışmasının İş Kanunu kapsamında kalmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
1475 sayılı İş Kanununun 5/5. maddesinde ve 4857 Sayılı Yasanın 4/1 maddesinde 507 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Kanununun 2. maddesinin tarifine uygun 3 kişinin çalıştığı işyerlerinde iş kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı öngörülmüştür. Anılan 507 Sayılı Yasanın 2. maddesi ise üç ve daha az kişinin çalışması yanında geçimini sınırlı olarak otomobilcilik ve şoförlükle temin etme şartını kapsamaktadır. Dosya içeriğinden davacının Bağ-Kur'dan emekli olduğu, emekli aylığı aldığı ayrıca kira gelirinin bulunduğu buna göre davalının geçimini münhasıran minibüs işletmeciliği ile sağlamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesinden kaynaklandığının kabulü gerekir. Böyle olunca dava konusu istekler hakkında bir değerlendirme yapılıp esas hakkında bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy