(4857 S. K. m. 2, 18, 21)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Göktaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.
Davalı işveren, feshin geçerli nedene dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının davalı olarak gösterdiği BUGSAŞ'ın dava tarihi itibariyle davacı ile arasında herhangi bir hizmet sözleşmesi bulunmadığı, davalı BUGSAŞ'ın dava dışı EGO'ya işçi tedarik eden aracı bir kurum niteliğinde çalıştığı, zira davalı BUGSAŞ'ın davacıyı istihdam edecek herhangi bir işyerinin de bulunmadığı, bu nedenle husumetin yanlış yöneltildiği gerekçesi ile davanın husumet yönünden reddine karar vermiştir.
Davacı işçi, istasyon görevlisi olarak çalışmış olup, SSK kayıtlarına göre davalı BUGSAŞ'ın işçisi olarak görülmektedir. Davalı BUGSAŞ ise dava dışı EGO Genel Müdürlüğüne işçi temin eden bir şirkettir. Başka bir anlatımla dava dışı EGO Genel Müdürlüğü asli işlerini davalı BUGSAŞ'ın temin ettiği işçilerle yürütmüştür. Davalı BUGSAŞ ile dava dışı EGO Genel Müdürlüğü arasındaki ilişki 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine aykırı olduğundan davacı başlangıçtan itibaren EGO Genel Müdürlüğünün işçisidir. Sözü edilen kanuna aykırı işlemden dolayı işvereninin kim olduğu konusunda tereddüde düşen davacı işçinin husumette yanıldığı açıktır. Bu durumda davacıya davasını gerçek işvereni olan EGO Genel Müdürlüğüne yöneltmesi için süre verilip sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece davacıya davasını gerçek işverene yöneltme olanağı verilmeden davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy