(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmayı tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.4.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat H. Ç. ile karşı taraf adına Avukat A. Ö. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi Ş.Ç. tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi işyerinde muhasebe elemanı olarak çalışmış ve açmış olduğu bu davada fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Mahkemece davacının haftada 24 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ve %40 oranında indirime gidilerek istekle ilgili olarak 30.287 YTL.nin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içinde fazla çalışmalar bakımından işe giriş çıkış kaydı ya da bezeri yazılı delil bulunmamaktadır. Konuyla ilgili olarak taraflar tanıkları dinlenmiş, davacı tanıklarından biri 8.00-21.30 saatleri arasında çalışmadan söz etmişi diğeri 8.00-22.00 arası çalışıldığını açıklamıştır. Davalı tanıkları ise çalışma saatlerini, 8.00-19.00 ve 8.00-20.00 olarak açıklamışlardır. Bilirkişi tarafında ortalama alınarak davacının 8.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı şeklinde hesaplamaya gidilmiştir. Somut olayın özelliği ile tanık anlatımlarına göre davacı işçinin günlük ortalama çalışma süresinin 8.00-20.00 saatleri arasında kalan 12 saatlik zaman dilimi olduğunun kabulü hayatın olağan akışına uygun düşer. 1.5 saat günlük ara dinlemesi de düşüldüğünde haftalık fazla çalışma süresi 18 saat olarak kabul edilmelidir. Buna göre fazla çalışma ücreti hesaplanmalı ve indirime de gidilerek istekle ilgili bir karar verilmelidir. Fazla çalışma ücretinin aşırı olarak belirlenmesi hatalı olup kararın bu yönde bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 550 YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy