(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 47, 57)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, devlet ikramiyesi, dini bayram ikramiyesi, bayramlarda fazla çalışma kötüniyet tazminatı, kömür parası ve aile ölüm yardımı ile çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Karar: Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y
Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı zaman zaman işten çıkarılıp yeniden işe alınma şeklinde çalışmıştır. Bu şekilde akti daha öncede askıya alındığı gibi 12.4.2004 tarihinde askıya alındıktan sonra davacının yeniden işe çağrılmadan 14.7.2004 de SSK ya emekli olmak için başvurduğu ve yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır. Böyle olunca davacı ihbar tazminatı alamaz.Bu isteğin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
3- 1475 Sayılı Yasanın 14. maddesine göre kıdem tazminatı alacağının en yüksek mevduat faizi ile tahsiline karar verilebilir. Reeskont faizi yürütülmesi yerinde değildir. Bu durumda talep nedeniyle reeskont faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmelidir.
4- Kıdem tazminatı dışındaki alacaklara ıslahla istenen miktarlara ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken tüm miktarlara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde değildir.
5- Hükmedilen ilave tediye, ikramiye ve yıllık ücretli izin alacağı davacının aralıksız çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Anılan alacaklar SSK`lı çalıştığı süre kadar hesaplanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy