(4857 S. K. m. 57)
Davacı dilekçesinde; çalıştığı süre içerisinde yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmadığını belirterek izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.
Davalı; davacının bir dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığını bu döneme ilişkin yıllık izin hakkının bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece; davacının davalı kurumda başlangıçta belirsiz süreli akitlerle ve daha sonra sürekli olarak tütün işleme işinde çalıştığı, davacının çalışma sürelerine bakıldığında tütün işleme işinin yılın belli aylarında veya mevsiminde yapılmadığı, elde tütün bulunduğu sürece yılın 12 ayında da yapılabileceği, davacının çalıştığı sürelere bakıldığında da her yılın değişik aylarında çalıştığı bu nedenle tütün işleme işinin niteliği gereği mevsimlik iş ve davacının çalışmasının mevsimlik işçi statüsünde olduğunun kabulü mümkün olmayıp belirsiz süreli akitlerle yapılan bir aralıklı çalışmadan söz edilebileceği gerekçesi ile isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Davacının tüm çalışma sürelerine bakıldığında niteliği itibarı ile mevsimlik iş olan tütün işleme işinde bir dönem 4-5-6-7-8-9 ay civarında çalışmasının bulunduğu daha sonra bu çalışma süresinin 11 ay ve üzerine çıktığı anlaşılmaktadır.
Dosya içeriğine göre yapılan işin niteliği dikkate alındığında davacının ilk çalışma dönemi mevsimlik iş olarak kabul edilmeli ve izin ücreti hesabına dahil edilmemelidir. Davalının da kabulünde olduğu üzere ikinci çalışma dönemi için izin ücreti alacağı hesabı yapılarak sonuca gidilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy